ระบบดับเพลิงบนดาดฟ้าเปิดโล่งที่บรรทุกรถของเรือ Ro-Ro: ข้อกำหนด IMO ปี 2026 และวิธีเขียน TOR

ดาดฟ้าเปิดโล่งที่บรรทุกรถต้องมีระบบดับเพลิงตั้งแต่เมื่อใด — สองวันที่ที่ต้องแยกออกจากกัน

ข้อกำหนดที่ทำให้เรื่องนี้กลายเป็นงานจริงบนโต๊ะของเจ้าของเรือ ผู้จัดการฝ่ายเทคนิค และอู่ต่อเรือ ไม่ได้มาจากเอกสารฉบับเดียว แต่มาจากมติสองฉบับที่รับรองพร้อมกันในการประชุมคณะกรรมการความปลอดภัยทางทะเลขององค์การทางทะเลระหว่างประเทศ สมัยประชุมที่ 108 (MSC 108 ระหว่างวันที่ 15–24 พฤษภาคม 2024) หัวมติทั้งสองฉบับระบุวันรับรองไว้ตรงกันว่า 23 พฤษภาคม 2024 ทั้งสองฉบับถือว่าได้รับการยอมรับเมื่อ 1 กรกฎาคม 2025 และมีผลบังคับใช้พร้อมกันในวันที่ 1 มกราคม 2026 (พ.ศ. 2569)

• Resolution MSC.550(108) — Amendments to chapters II-2 and V of SOLAS 1974 มติฉบับนี้เพิ่มหัวข้อย่อยใหม่ “6.2 Fixed water-based fire-extinguishing system on weather decks intended for carriage of vehicles” เข้าไปในข้อ SOLAS II-2/20 พร้อมเปลี่ยนชื่อข้อ 20 ใหม่เป็น “Protection of vehicle, special category, open and closed ro-ro spaces, and weather decks intended for the carriage of vehicles” ส่วนหัวข้อ 6.2 เดิมซึ่งว่าด้วยเครื่องดับเพลิงมือถือถูกเลื่อนเลขไปเป็น 6.3
• Resolution MSC.555(108) — Amendments to the International Code for Fire Safety Systems (FSS Code) มติฉบับนี้แก้ไข FSS Code บทที่ 7 ว่าด้วยระบบฉีดน้ำและระบบละอองน้ำแบบติดตั้งประจำที่ และบทที่ 9 ว่าด้วยระบบตรวจจับเพลิงไหม้และแจ้งเหตุ โดยเพิ่มหัวข้อ 7/2.5 ขึ้นมาใหม่ทั้งหัวข้อ

จุดที่ต้องเข้าใจให้ถูกตั้งแต่ต้นคือ ตัวเลขทางวิศวกรรมทุกตัวที่ใช้ออกแบบระบบนี้อยู่ใน MSC.555(108) ไม่ได้อยู่ใน MSC.550(108) ตัวบท SOLAS II-2/20.6.2.1 เพียงแต่กำหนดว่าเรือต้องมีปืนฉีดน้ำแบบติดตั้งประจำที่ และระบบนั้น “shall comply with the provisions of the Fire Safety Systems Code” เท่านั้น ถ้า TOR หรือเอกสารประกวดราคาอ้างเฉพาะ MSC.550(108) ผู้เสนอราคาจะไม่มีตัวเลขใดให้ยึดเลย และการอ้างอิงจะไม่ครบตามตัวบท

สองวันที่ที่ต้องแยกออกจากกัน

• 1 มกราคม 2026 (พ.ศ. 2569) — เรือโดยสารแบบ ro-ro ที่ สร้าง (constructed) ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ต้องเป็นไปตามข้อกำหนดเต็มชุด คือ SOLAS II-2/20.6.2.1 และ 20.6.2.2 ประกอบกับ FSS Code 7/2.5 ทั้งหัวข้อ คำว่า “constructed” ใน SOLAS ผูกกับหลักเกณฑ์ในข้อ II-2/1.2.1 อ่านประกอบกับข้อ II-2/1.3 ซึ่งสมาคมจัดประเภทเรือทั่วไปอธิบายเป็นภาษาปฏิบัติว่าคือวันวางกระดูกงูเรือหรือขั้นตอนการก่อสร้างที่เทียบเท่า ไม่ใช่วันส่งมอบและไม่ใช่วันทำสัญญา
• การตรวจครั้งแรกตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2028 (พ.ศ. 2571) เป็นต้นไป — เรือโดยสารที่มีพื้นที่บรรทุกยานพาหนะ พื้นที่ประเภทพิเศษ หรือพื้นที่ ro-ro ซึ่งสร้างก่อนวันที่ 1 มกราคม 2026 รวมถึงลำที่สร้างก่อน 1 กรกฎาคม 2012 ต้องปฏิบัติตามข้อ 20.6.2.3 ไม่ช้ากว่าการตรวจครั้งแรกที่ถึงกำหนดตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2028 ตัวบทใช้คำว่า “on or after” ไม่ใช่ “after” และคำว่า “first survey” ในทางปฏิบัติหมายถึงการตรวจประจำปีครั้งแรก การตรวจตามวาระครั้งแรก หรือการตรวจต่ออายุครั้งแรก แล้วแต่ว่ารายการใดถึงกำหนดก่อน

สำหรับกองเรือที่ให้บริการอยู่แล้วในน่านน้ำไทยและในเส้นทางระหว่างประเทศ วันที่ที่มีผลทางงบประมาณจริงคือวันที่สอง ไม่ใช่วันแรก เพราะเรือลำเดิมจะอยู่ในบังคับของรอบการตรวจของตัวเอง ซึ่งอาจตกในช่วงต้นปี 2028 หรือช่วงปลายปีก็ได้ การไล่ปฏิทินการตรวจของแต่ละลำจึงเป็นงานแรกที่ควรทำ ก่อนจะไปถึงการออกแบบระบบ

เรือลำใดเข้าข่าย และ “ดาดฟ้าเปิดโล่ง” ในตัวบทกินขอบเขตแค่ไหน

คำถามแรกที่ต้องตอบให้จบก่อนคิดเรื่องอุปกรณ์คือ เรือลำนี้เข้าข่ายหรือไม่ และถ้าเข้าข่าย ดาดฟ้าส่วนไหนบ้างที่ถูกนับเป็นพื้นที่ป้องกัน ตัวบทให้คำนิยามไว้บางส่วน แต่ไม่ได้ให้ทั้งหมด และนั่นคือช่องที่ทำให้เกิดข้อโต้แย้งระหว่างเจ้าของเรือกับผู้ตรวจได้จริง

คำนิยามที่มีอยู่ในตัวบท SOLAS บทที่ II-2 ข้อ 3

• Weather deck (ข้อ 3.50) — “a deck which is completely exposed to the weather from above and from at least two sides” คือดาดฟ้าที่เปิดรับสภาพอากาศจากด้านบนและจากด้านข้างอย่างน้อยสองด้านโดยสมบูรณ์
• Ro-ro passenger ship (ข้อ 3.42) — “a passenger ship with ro-ro spaces or special category spaces” เรือโดยสารที่มีพื้นที่ ro-ro หรือพื้นที่ประเภทพิเศษ
• Vehicle spaces (ข้อ 3.49) — พื้นที่ระวางสินค้าที่มีไว้บรรทุกยานยนต์ซึ่งมีเชื้อเพลิงอยู่ในถังสำหรับขับเคลื่อนตัวเอง
• Open ro-ro spaces (ข้อ 3.35) — พื้นที่ ro-ro ที่เปิดทั้งสองปลายหรือเปิดปลายเดียว และมีการระบายอากาศตามธรรมชาติผ่านช่องเปิดถาวรที่มีพื้นที่รวมไม่น้อยกว่า 10 เปอร์เซ็นต์ของพื้นที่ด้านข้างทั้งหมด
• Closed vehicle spaces (ข้อ 3.13) — นิยามด้วยการยกเว้น คือพื้นที่บรรทุกยานพาหนะที่ “ไม่ใช่ทั้งพื้นที่บรรทุกยานพาหนะแบบเปิดและไม่ใช่ดาดฟ้าเปิดโล่ง” ซึ่งยืนยันในตัวเองว่าดาดฟ้าเปิดโล่งเป็นคนละประเภทกับพื้นที่บรรทุกยานพาหนะแบบปิด

คำที่ไม่มีคำนิยาม และเป็นจุดที่ต้องตกลงกับ Administration และสมาคมจัดประเภทเรือ

วลีรวมที่ตัวบทใช้จริงคือ “weather deck intended for the carriage of vehicles” — วลีนี้ไม่ได้ถูกนิยามไว้ในมติฉบับใดเลย ทั้ง MSC.550(108) และ MSC.555(108) นิยามไว้เฉพาะคำว่า weather deck เท่านั้น ส่วนขอบเขตของ “intended for the carriage of vehicles” ผูกอยู่กับ เจตนาการใช้งาน ไม่ใช่กับเส้นแบ่งทางกายภาพที่เขียนไว้ในกฎ และ FSS Code 7/2.5.1.2 ยังใช้วลีคู่ขนานอีกวลีหนึ่งคือ “the area intended for vehicle storage”

ผลในทางปฏิบัติคือ ดาดฟ้าที่บางเที่ยวใช้จอดรถและบางเที่ยวไม่ใช้ ดาดฟ้าที่จอดเฉพาะรถของลูกเรือ หรือดาดฟ้าที่วางตู้สินค้าสลับกับรถ ล้วนต้องได้ข้อยุติจากรัฐเจ้าของธง (Administration) และสมาคมจัดประเภทเรือ ไม่ใช่จากการตีความของผู้ออกแบบหรือผู้ขายอุปกรณ์ฝ่ายเดียว หน้านี้จึงไม่ระบุเส้นแบ่งตายตัวว่าดาดฟ้าแบบใดเข้าข่าย เพราะตัวบทไม่ได้เขียนไว้

ขอบเขตประเภทเรือที่กว้างไม่เท่ากันในชุดเดียวกัน

ข้อควรระวังที่มักถูกมองข้าม คือมติชุดนี้ใช้ขอบเขตประเภทเรือสองแบบในเอกสารเดียวกัน

• FSS Code 7/2.5 ซึ่งเป็นที่อยู่ของสเปกเต็มชุด เขียนขอบเขตไว้แคบกว่า คือใช้กับ ro-ro passenger ships ที่สร้างตั้งแต่ 1 มกราคม 2026
• ส่วนเงื่อนไขย้อนหลังใน SOLAS II-2/20.6.1 เขียนขอบเขตไว้กว้างกว่า คือ passenger ships with vehicle, special category or ro-ro spaces ที่สร้างก่อน 1 มกราคม 2026

สองวลีนี้ไม่เท่ากัน และไม่ควรถูกใช้แทนกันในเอกสารสเปกหรือในรายงานการประเมินกองเรือ เรือโดยสารบางลำที่มีพื้นที่บรรทุกยานพาหนะแต่ไม่ถูกจัดเป็น ro-ro passenger ship อาจอยู่ในบังคับของเงื่อนไขย้อนหลัง แต่ไม่อยู่ในบังคับของสเปกเต็มชุดใน FSS 7/2.5

เรือต่อใหม่กับเรือลำเดิมอยู่ในบังคับของข้อกำหนดคนละชุด — จุดที่ผิดกันมากที่สุด

นี่คือหัวข้อที่หน้าเว็บและเอกสารการตลาดจำนวนมากทำผิด และเป็นความผิดพลาดที่ทำให้เจ้าของเรือถูกเสนอราคาสูงเกินความจำเป็น หรือถูกเขียนสเปกที่รัฐเจ้าของธงไม่ได้เรียกร้อง

เรือต่อใหม่ (สร้างตั้งแต่ 1 มกราคม 2026) — ได้รับสเปกเต็มชุด

ตัวบทเปิดหัวข้อ FSS Code 7/2.5 ไว้ชัดเจนว่า “The requirements of this paragraph shall apply to ro-ro passenger ships constructed on or after 1 January 2026.” และ SOLAS II-2/20 ในหัวข้ออธิบายที่ถูกแทนที่ก็เขียนคู่กันว่า “The requirements of paragraphs 6.2.1 and 6.2.2 shall apply to ro-ro passenger ships constructed on or after 1 January 2026.” ดังนั้นตัวเลขทั้งชุด — อัตรารวม 2.0 ลิตร/นาที/ตร.ม. ขอบเขต 8.0 เมตร กฎ 75 เปอร์เซ็นต์ของระยะยิง ความยาว 40 เมตรของแหล่งจ่ายน้ำ และหัวฉีด 5.0 ลิตร/นาที/ตร.ม. — ผูกอยู่กับเรือกลุ่มนี้เท่านั้น

เรือลำเดิม (สร้างก่อน 1 มกราคม 2026) — ได้รับข้อกำหนดที่เบากว่ามาก

เรือลำเดิมอยู่ในบังคับของ SOLAS II-2/20.6.2.3 เพียงข้อเดียว ซึ่งเรียกร้องเพียงสามเรื่อง

1. ปืนฉีดน้ำต้องติดตั้งในตำแหน่งที่ปกป้องยานพาหนะได้โดยไม่มีสิ่งกีดขวาง เท่าที่ทำได้จริง (as far as practicable)
2. ต้องมั่นใจได้ว่าใช้งานปืนฉีดน้ำได้จริง โดยมีทางเข้าถึงที่ปลอดภัย หรือมีระบบควบคุมระยะไกลที่ไม่ถูกเพลิงไหม้ในพื้นที่ป้องกันทำให้ใช้การไม่ได้
3. ความสามารถของปืนฉีดน้ำแต่ละตัวต้องไม่น้อยกว่า 1,250 ลิตร/นาที

ที่สำคัญกว่านั้นคือ ตัวบทข้อเดียวกันนี้ยังเปิดทางผ่อนผันไว้สองทาง

• “The Administration may permit lower flow rates when the required rate is not practical given the size and arrangement of the ship” — รัฐเจ้าของธงอาจอนุญาตให้ใช้อัตราการไหลต่ำกว่านี้ได้ ถ้าอัตราที่กำหนดไม่สามารถทำได้จริงเมื่อพิจารณาขนาดและการจัดวางของเรือ
• “The Administration may also permit alternative arrangements for ships that have already installed a fixed water-based fire-extinguishing system based on monitor(s) prior to 1 January 2026” — เรือที่ติดตั้งระบบดับเพลิงด้วยน้ำแบบปืนฉีดน้ำไว้อยู่แล้วก่อนวันที่ 1 มกราคม 2026 อาจได้รับอนุญาตให้ใช้การจัดวางทางเลือกได้

ข้อสรุปที่ต้องจำ

ไม่มีข้อความใดในตัวบทที่กำหนดอัตรารวม 2.0 ลิตร/นาที/ตร.ม. ให้กับเรือลำเดิมที่ต้องปรับปรุงภายในปี 2028 ใครก็ตามที่บอกเจ้าของเรือลำเดิมว่าต้องทำให้ได้ 2.0 ลิตร/นาที/ตร.ม. ภายในการตรวจครั้งแรกหลัง 1 มกราคม 2028 กำลังอ้างข้อกำหนดที่ผิดประเภทเรือ และกำลังเสนอระบบที่ใหญ่กว่าที่กฎเรียกร้อง

ในทางกลับกัน ก็ไม่ควรตีความเกินไปในทางตรงข้ามเช่นกัน เพราะการผ่อนผันทั้งสองทางเป็นดุลพินิจของ รัฐเจ้าของธง ไม่ใช่สิทธิของเจ้าของเรือ และต้องขอเป็นรายลำพร้อมเหตุผลทางวิศวกรรมประกอบ วิธีที่ปลอดภัยที่สุดสำหรับกองเรือลำเดิมคือ ยื่นแนวคิดการออกแบบให้สมาคมจัดประเภทเรือและรัฐเจ้าของธงพิจารณาก่อน แล้วจึงล็อกสเปกลงในเอกสารจัดซื้อ ไม่ใช่ทางกลับกัน

สเปกตาม FSS Code 7/2.5 ที่ยกไปใส่ TOR ได้ทั้งชุด

หัวข้อนี้คือส่วนที่สถาปนิกนาวี วิศวกรเรือ หรือผู้ควบคุมงานสามารถคัดลอกลงในข้อกำหนดการจัดซื้อได้โดยตรง ทุกบรรทัดด้านล่างมาจาก FSS Code บทที่ 7 หัวข้อ 2.5 ตามที่รับรองโดย Resolution MSC.555(108) และใช้กับเรือโดยสารแบบ ro-ro ที่สร้างตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2026 เท่านั้น

สามจุดที่มักถูกอ่านผิด

1. 2.0 ลิตร/นาที/ตร.ม. เป็นค่ารวม ส่วน 1,250 ลิตร/นาที เป็นค่าต่อตัว ตัวบทเขียนว่า “The combined capacity of all fixed monitors shall be minimum 2.0 L/min per square metre of the protected area, but in no case shall the output of any monitor be less than 1,250 L/min” มีเอกสารเผยแพร่จำนวนไม่น้อยที่สลับสองค่านี้กลับกัน ซึ่งทำให้ขนาดระบบเพี้ยนไปทั้งชุด
2. กฎ 75 เปอร์เซ็นต์เป็นกฎที่มีทิศทาง ไม่ใช่รัศมีรอบตัว ตัวบทระบุเฉพาะจุดไกลสุด “forward of that monitor” คือด้านหน้าของปืนฉีดน้ำตัวนั้น การเขียนสเปกเป็นวงกลมรัศมี 75 เปอร์เซ็นต์รอบปืนฉีดน้ำไม่ตรงกับตัวบท และจะได้จำนวนปืนฉีดน้ำที่ผิด
3. ค่า 8.0 เมตรวัดในแนวราบ จากพื้นที่จอดยานพาหนะ และหยุดที่ขอบเขตแนวดิ่งถัดไปถ้ามาถึงก่อน ไม่ใช่ระยะ 8.0 เมตรที่วัดตามแนวลาดหรือแนวเฉียง

ตัวอย่างการคำนวณเชิงบ่งชี้: ดาดฟ้าเปิดโล่งยาว 120 เมตร กว้าง 22 เมตร

ตัวอย่างนี้ใช้เพื่อแสดงวิธีคิดเท่านั้น ตัวเลขจริงต้องคำนวณจากแบบเรือจริง และต้องได้รับความเห็นชอบจากสมาคมจัดประเภทเรือและรัฐเจ้าของธง ค่าที่สมมติขึ้นในตัวอย่างถูกกำกับไว้ทุกจุด

ข้อมูลตั้งต้นที่สมมติขึ้น

• ดาดฟ้าเปิดโล่งที่ใช้จอดยานพาหนะ ยาว 120 เมตร กว้าง 22 เมตร (เป็นค่าสมมติในตัวอย่างนี้)
• มีขอบเขตโครงสร้างส่วนบนอยู่สองด้าน แต่ละด้านมีแนวผนังที่อยู่ภายในระยะ 8.0 เมตรจากพื้นที่บรรทุกรถ ยาวด้านละ 60 เมตร สูงเฉลี่ย 6 เมตร (เป็นค่าสมมติในตัวอย่างนี้)
• ระยะยิงของปืนฉีดน้ำในสภาวะอากาศนิ่งตามผลทดสอบของรุ่นที่เลือก สมมติเป็น 60 เมตร (ค่านี้ต้องใช้ตัวเลขจากรายงานทดสอบจริงของรุ่นที่เสนอเท่านั้น ห้ามสมมติในงานจริง)

ขั้นที่ 1 — พื้นที่ป้องกันตามตัวบท

ข้อ FSS 7/2.5.1 นิยามพื้นที่ป้องกันไว้ว่าคือ ความยาวและความกว้างทั้งหมดของดาดฟ้าเปิดโล่ง ส่วนข้อความเรื่องขอบเขตโครงสร้างส่วนบนภายในระยะ 8.0 เมตร เป็น หน้าที่ในการส่งน้ำไปให้ถึง ไม่ได้เขียนไว้ว่าให้นำพื้นที่ผิวแนวดิ่งนั้นมาบวกเข้ากับฐานพื้นที่ที่ใช้คูณอัตรา 2.0 ลิตร/นาที/ตร.ม.

• พื้นที่ป้องกันตามตัวบท = 120 × 22 = 2,640 ตร.ม.
• ขอบเขตโครงสร้างส่วนบนที่อยู่ภายในระยะ 8.0 เมตร ยาวด้านละ 60 เมตร สูงเฉลี่ย 6 เมตร รวมประมาณ 720 ตร.ม. — ค่านี้ใช้ตรวจว่า ปืนฉีดน้ำส่งน้ำไปถึงหรือไม่ ไม่ได้นำมาบวกเป็นฐานพื้นที่

ข้อควรทราบ การอ่านตัวบทจุดนี้ยังไม่ยุติในทางปฏิบัติ ผู้ออกแบบบางรายนำพื้นที่ผิวแนวดิ่ง 720 ตร.ม. มาบวกเข้ากับฐานพื้นที่ด้วย ตัวอย่างนี้ใช้การอ่านตามตัวอักษรคือคิดเฉพาะพื้นดาดฟ้า และแสดงผลของอีกการอ่านหนึ่งไว้ท้ายหัวข้อ

ขั้นที่ 2 — ความสามารถรวมของปืนฉีดน้ำ

• อัตรารวมขั้นต่ำ = 2.0 × 2,640 = 5,280 ลิตร/นาที
• ถ้าใช้ปืนฉีดน้ำที่ค่าขั้นต่ำตามตัวบทคือ 1,250 ลิตร/นาที ต่อตัว จะได้ 5,280 ÷ 1,250 = ประมาณ 4.2 ตัว จึงต้องไม่น้อยกว่า 5 ตัว ในเชิงอัตราการไหล
• ถ้าใช้การอ่านแบบรวมพื้นที่ผิวแนวดิ่งด้วย ฐานพื้นที่จะเป็น 3,360 ตร.ม. อัตรารวมจะเป็น 6,720 ลิตร/นาที และจำนวนขั้นต่ำจะขยับเป็น 6 ตัว

ขั้นที่ 3 — ตรวจซ้ำด้วยเรขาคณิต ซึ่งมักเป็นตัวกำหนดจำนวนจริง

• ระยะด้านหน้าที่ปืนฉีดน้ำหนึ่งตัวรับผิดชอบได้ = 0.75 × 60 = 45 เมตร
• ดาดฟ้ายาว 120 เมตร ถ้ายิงจากหัวเรือไปท้ายเรือในทิศทางเดียว จะต้องมีตำแหน่งปืนฉีดน้ำตามแนวยาวอย่างน้อย 120 ÷ 45 = ประมาณ 2.67 จึงต้องไม่น้อยกว่า 3 ตำแหน่งตามแนวยาว
• แต่ความกว้าง 22 เมตรและเงื่อนไข “บรรทุกรถเต็มความจุ” มักบังคับให้ต้องมีปืนฉีดน้ำทั้งกราบซ้ายและกราบขวา ทำให้จำนวนตำแหน่งเพิ่มเป็น 3 × 2 = 6 ตำแหน่ง
• จำนวนปืนฉีดน้ำที่ใช้จริงคือค่าที่มากกว่าระหว่างผลของขั้นที่ 2 กับขั้นที่ 3 ไม่ใช่ค่าใดค่าหนึ่ง และในตัวอย่างนี้ทั้งสองทางบรรจบกันที่ 6 ตัวโดยบังเอิญ ซึ่งในเรือจริงมักไม่บรรจบกัน

ขั้นที่ 4 — ขนาดแหล่งจ่ายน้ำ ซึ่งเป็นจุดที่ราคาต่างกันมากที่สุด

• แถบพื้นที่ตามข้อ 7/2.5.5 = เต็มความกว้าง 22 เมตร × ความยาว 40 เมตร = 880 ตร.ม.
• อัตราที่ต้องจ่ายพร้อมกันสำหรับแถบนี้ = 2.0 × 880 = ประมาณ 1,760 ลิตร/นาที
• ตัวบทเขียนพื้นขั้นต่ำไว้อีกชั้นว่า ความสามารถของแหล่งจ่ายน้ำต้องไม่น้อยกว่าที่ ปืนฉีดน้ำตัวใหญ่ที่สุด ต้องการ ในตัวอย่างนี้ปืนฉีดน้ำที่เลือกไว้ตั้งแต่ขั้นที่ 2 อยู่ที่ค่าขั้นต่ำตามตัวบทคือ 1,250 ลิตร/นาที ค่าพื้นนี้จึงยังไม่บังคับ และค่าที่ใช้ออกแบบคือ 1,760 ลิตร/นาที
• แต่ถ้าผู้ออกแบบเลือกใช้ปืนฉีดน้ำจำนวนน้อยลงแต่ตัวใหญ่ขึ้น เช่น 3 ตัว ตัวละ 2,500 ลิตร/นาที ค่าพื้นจะกลายเป็น 2,500 และค่าที่ใช้ออกแบบจะเปลี่ยนเป็น 2,500 ลิตร/นาที แทน — ขนาดแหล่งจ่ายน้ำจึงขึ้นกับรุ่นปืนฉีดน้ำที่เลือก ไม่ใช่ขึ้นกับพื้นที่ดาดฟ้าเพียงอย่างเดียว

ผลรวมที่ใช้ออกแบบ และผลทางการประกวดราคา

ถ้า TOR ไม่ระบุว่าให้คิดพื้นที่ป้องกันรวมขอบเขตโครงสร้างส่วนบนในระยะ 8.0 เมตรด้วยหรือไม่ ผู้เสนอราคาที่คิดเฉพาะพื้นดาดฟ้าจะได้ 2.0 × 2,640 = ประมาณ 5,280 ลิตร/นาที ขณะที่รายที่คิดรวมขอบเขตอาคารจะได้ประมาณ 6,720 ลิตร/นาที ต่างกันประมาณ 27 เปอร์เซ็นต์ ทั้งที่อ้างข้อกฎหมายข้อเดียวกัน และถ้า TOR ไม่ระบุว่าให้ใช้ปืนฉีดน้ำรุ่นใดหรือขนาดใด ค่าพื้นของแหล่งจ่ายน้ำก็จะต่างกันไปตามรุ่นที่แต่ละรายเลือก รายที่เสนอปืนฉีดน้ำตัวใหญ่จะต้องเสนอเครื่องสูบน้ำที่ใหญ่ตามไปด้วย ขณะที่รายที่เสนอปืนฉีดน้ำที่ค่าขั้นต่ำจะเสนอเครื่องสูบน้ำที่เล็กกว่า ข้อเสนอสองรายนี้เทียบกันไม่ได้เลย ทั้งที่ทั้งคู่อ้างว่าเป็นไปตามข้อกำหนดเดียวกัน นี่คือเหตุผลที่ TOR ต้องล็อกฐานการคิดพื้นที่และล็อกอัตราต่อปืนฉีดน้ำหนึ่งตัวไว้ตั้งแต่ต้น

การศึกษาระยะครอบคลุมและการวางตำแหน่งปืนฉีดน้ำบนแบบจริง เป็นงานที่ควรทำก่อนล็อกสเปก ไม่ใช่หลังจากนั้น — ดูขอบเขตงานได้ที่ งานวิศวกรรมความปลอดภัยและประเมินความเสี่ยง

แหล่งจ่ายน้ำ วาล์วแยกระบบ และการทำงานร่วมกับเครื่องสูบน้ำดับเพลิงของเรือ

หัวข้อ FSS Code 7/2.5.6 เป็นหัวข้อที่มีผลต่อราคาและต่อการดัดแปลงเรือมากที่สุด เพราะมันไม่ได้พูดถึงปืนฉีดน้ำ แต่พูดถึงสิ่งที่อยู่ใต้ปืนฉีดน้ำทั้งหมด

แหล่งจ่ายน้ำที่ตัวบทยอมรับ มีสามทาง

1. ท่อน้ำดับเพลิงหลักของเรือ (fire main)
2. เครื่องสูบน้ำที่ใช้กับระบบดับเพลิงด้วยน้ำแบบติดตั้งประจำที่ระบบอื่นบนเรือ
3. เครื่องสูบน้ำเฉพาะที่จ่ายน้ำทะเลได้อย่างต่อเนื่อง (dedicated seawater pump)

ทั้งสามทางถูกต้องตามตัวบทเท่ากัน การเลือกจึงเป็นการตัดสินใจทางวิศวกรรมและงบประมาณ ไม่ใช่การตัดสินใจตามกฎ ในงานปรับปรุงเรือลำเดิม ทางที่ 3 มักถูกเลือกเพราะรบกวนระบบเดิมน้อยที่สุดและตรวจสอบง่ายที่สุด ส่วนในเรือต่อใหม่ ทางที่ 1 และ 2 มักถูกเลือกเพราะประหยัดพื้นที่และน้ำหนัก

เงื่อนไขบังคับเมื่อใช้เครื่องสูบน้ำดับเพลิงของเรือร่วมกัน

ถ้าเลือกใช้เครื่องสูบน้ำดับเพลิงของเรือมาเลี้ยงปืนฉีดน้ำบนดาดฟ้า ตัวบทบังคับสองข้อ

• ต้องมีวาล์วแยกระบบ ที่ทำให้แยกท่อน้ำดับเพลิงหลักออกจากปืนฉีดน้ำได้ เพื่อให้ทั้งสองระบบทำงานแยกกันหรือทำงานพร้อมกันก็ได้
• ความสามารถของเครื่องสูบน้ำต้องรองรับการทำงานพร้อมกันของทั้งสองระบบ โดยต้องรวม สายฉีดน้ำสองสาย (two jets of water) ที่แรงดันที่กำหนดจากระบบท่อน้ำดับเพลิงหลักเข้าไปด้วย และ ถ้าดาดฟ้านั้นจะบรรทุกสินค้าอันตรายด้วย ต้องรองรับสายฉีดน้ำสี่สาย (four jets) ที่แรงดันที่กำหนด

เงื่อนไขสายฉีดสองสายและสี่สายนี้เป็นตัวเลขที่หายไปจากเอกสารการตลาดเกือบทุกฉบับ แต่เป็นตัวเลขที่ทำให้ขนาดปั๊มและขนาดท่อเปลี่ยนไปอย่างมีนัยสำคัญ และเป็นจุดที่การพิจารณาแบบมักถูกตีกลับ

กรณีพิเศษของพื้นที่ ro-ro แบบเปิด — เป็นกฎการหาขนาดปั๊ม ไม่ใช่กฎการติดตั้ง

ข้อ FSS 7/2.5.6.4 เขียนไว้ว่า ในกรณีที่ระบบดับเพลิงด้วยน้ำแบบติดตั้งประจำที่ระบบอื่นเป็นตัวเลี้ยงปืนฉีดน้ำ ความสามารถของเครื่องสูบน้ำสำหรับ พื้นที่ ro-ro แบบเปิด ต้องเพียงพอที่จะจ่ายให้ทั้งสองระบบพร้อมกัน โดยคิดอย่างน้อยที่ สองเซกชันของระบบดับเพลิงด้วยน้ำที่อยู่ใกล้ช่องเปิดซึ่งหันออกสู่ดาดฟ้าเปิดโล่ง บวกกับปืนฉีดน้ำหนึ่งตัวที่ให้บริการดาดฟ้าเปิดโล่ง ส่วน พื้นที่ ro-ro แบบปิดและพื้นที่ประเภทพิเศษ ไม่ต้องคิดการทำงานพร้อมกัน

ข้อความนี้ถูกนำไปเล่าผิดบ่อยมากในรูป “พื้นที่ ro-ro แบบเปิดต้องมีสองเซกชันและหนึ่งปืนฉีดน้ำ” ซึ่งไม่ถูกต้อง มันไม่ใช่ข้อกำหนดว่าต้องติดตั้งอะไร แต่เป็น กรณีโหลดที่ใช้หาขนาดเครื่องสูบน้ำ เมื่อระบบอื่นเป็นผู้จ่ายน้ำให้ปืนฉีดน้ำ ถ้าเขียนผิดลงใน TOR จะได้ระบบที่ผิดรูปตั้งแต่ต้น

เนื่องจากทุกทางเลือกข้างต้นจบลงที่การหาขนาดและการจัดวางเครื่องสูบน้ำ งานนี้จึงต้องคิดควบคู่ไปกับสถาปัตยกรรมของ ระบบเครื่องสูบน้ำดับเพลิง ตั้งแต่ขั้นออกแบบแนวคิด ไม่ใช่ตอนสั่งซื้ออุปกรณ์

ระบบระบายน้ำ 125 เปอร์เซ็นต์ และระยะปลอดภัยบนดาดฟ้าที่กฎเปิดให้ใช้น้ำแทนเหล็ก

มติชุดเดียวกันยังเพิ่มข้อกำหนดอีกสองกลุ่มบนดาดฟ้าเปิดโล่ง ซึ่งไม่ใช่เรื่องของปืนฉีดน้ำโดยตรง แต่เป็นเงื่อนไขที่ต้องออกแบบไปพร้อมกัน และมักถูกลืมจนกลายเป็นงานแก้ราคาแพง

ระบบระบายน้ำที่ต้องรองรับ 125 เปอร์เซ็นต์

SOLAS II-2/20.6.2.2 สำหรับเรือโดยสารแบบ ro-ro ที่สร้างตั้งแต่ 1 มกราคม 2026 กำหนดว่า เมื่อติดตั้งระบบดับเพลิงด้วยน้ำแบบติดตั้งประจำที่เพื่อครอบคลุมดาดฟ้าเปิดโล่งที่ใช้บรรทุกยานพาหนะ ต้องจัดให้มีระบบระบายน้ำ และระบบระบายน้ำนั้นต้องมีขนาดที่ระบายได้ไม่น้อยกว่า 125 เปอร์เซ็นต์ของความสามารถรวมของทั้งปืนฉีดน้ำและหัวฉีดสายส่งน้ำดับเพลิงตามจำนวนที่กำหนด

เหตุผลเบื้องหลังข้อนี้ไม่ใช่เรื่องดับเพลิง แต่เป็นเรื่องเสถียรภาพของเรือ น้ำที่ค้างเป็นแผ่นบนดาดฟ้าเปิดโล่งสร้างผลของผิวน้ำอิสระ (free surface effect) ซึ่งลดความสูงเมตาเซนตริกและอาจทำให้เรือเอียงจนอันตราย ยิ่งจ่ายน้ำมาก ยิ่งต้องระบายมาก และยิ่งต้องเผื่อมาก

ข้อควรระวังที่ตามมา — สำหรับดาดฟ้าเปิดโล่ง อัตราขั้นต่ำถูกตรึงไว้แล้วที่ 2.0 ลิตร/นาที/ตร.ม. ตามข้อ FSS 7/2.5.2 ภาระของระบบระบายน้ำจึงมีพื้นที่ไม่มีเทคโนโลยีใดลดลงไปต่ำกว่านั้นได้ในงานนี้ ข้อโต้แย้งเรื่อง “ใช้น้ำน้อยกว่าจึงระบายน้อยกว่า” ใช้ได้กับงานพื้นที่ปิดที่อัตราการจ่ายไม่ได้ถูกตรึงไว้ แต่ใช้กับดาดฟ้าเปิดโล่งไม่ได้ ถ้าผู้เสนอราคายกเหตุผลนี้มาอ้างกับงานดาดฟ้าเปิดโล่ง ให้ขอให้ชี้ข้อกำหนดที่รองรับ

จุดที่คิดผิดกันบ่อยที่สุดคือฐานที่นำมาคูณ ตัวบทเขียนไว้ว่าให้คิดจาก ความสามารถรวมของปืนฉีดน้ำบวกกับหัวฉีดสายส่งน้ำดับเพลิงตามจำนวนที่กำหนด ไม่ใช่คิดจากขนาดของแหล่งจ่ายน้ำที่ออกแบบไว้ สองค่านี้ไม่เท่ากัน และการใช้ค่าแหล่งจ่ายน้ำจะให้ผลที่ต่ำกว่าความเป็นจริง

ตัวอย่างการคิดอย่างง่าย โดยใช้ตัวเลขจากหัวข้อการคำนวณข้างต้น ถ้าติดตั้งปืนฉีดน้ำ 6 ตัว ตัวละ 1,250 ลิตร/นาที ความสามารถรวมของปืนฉีดน้ำคือ 7,500 ลิตร/นาที ระบบระบายน้ำจึงต้องรองรับไม่น้อยกว่า 1.25 × 7,500 = 9,375 ลิตร/นาที เฉพาะส่วนของปืนฉีดน้ำ แล้วจึงบวกส่วนของหัวฉีดสายส่งน้ำดับเพลิงตามจำนวนที่ข้อกำหนดเรียกร้องเข้าไปอีก โดยใช้อัตราจริงของหัวฉีดที่ติดตั้งบนเรือลำนั้น

ระยะปลอดภัยบนดาดฟ้า และทางเลือกที่กฎเปิดให้ใช้น้ำแทนเหล็ก

SOLAS II-2/20.5.3 ซึ่งเป็นข้อใหม่ว่าด้วยการจัดวางดาดฟ้าเปิดโล่งที่ใช้บรรทุกยานพาหนะ กำหนดระยะไว้สามค่า

• มากกว่า 6.0 เมตร — ระยะปลอดภัยในแนวราบจากช่องบรรทุกรถที่กำหนดไว้ ถึงพื้นที่ที่พักอาศัย สถานีควบคุม และพื้นที่บริการที่มีคนอยู่ประจำในโครงสร้างส่วนบนและเก๋งเรือที่อยู่ติดกัน
• ลดเหลือ 3.0 เมตรได้ เมื่อขอบเขตทั้งหมดภายในระยะ 6.0 เมตร รวมทั้งหน้าต่างและประตู มีความคงทนไฟระดับ A-60
• มากกว่า 12.0 เมตร — สำหรับยานชูชีพ สถานีลงยานชูชีพ และทางเข้าถึงสถานีเหล่านั้น

และนี่คือประโยคที่มีน้ำหนักที่สุดสำหรับหัวข้อนี้ทั้งหัวข้อ ข้อ 20.5.3.3 เขียนทางเลือกไว้ว่า ขอบเขตระดับ “A-0” ที่ได้รับการป้องกันด้วยระบบที่ใช้น้ำซึ่งมีอัตราการจ่ายไม่น้อยกว่า 5.0 ลิตร/นาที ต่อตารางเมตร อาจได้รับการยอมรับว่าเทียบเท่ากันได้

พูดอีกอย่างคือ ตัวกฎเองเสนอให้ใช้น้ำแลกกับเหล็ก การหล่อเย็นขอบเขตด้วยน้ำที่ 5.0 ลิตร/นาที/ตร.ม. บนขอบเขต A-0 ถูกยอมรับแทนการยกระดับโครงสร้างเป็น A-60 ซึ่งในงานปรับปรุงเรือลำเดิม มักเป็นทางที่รบกวนโครงสร้างน้อยกว่า ใช้เวลาอู่สั้นกว่า และตรวจสอบผลได้ชัดเจนกว่า ข้อควรระวังคือ ค่า 5.0 ลิตร/นาที/ตร.ม. ในข้อนี้ เป็นคนละเรื่องกับค่า 5.0 ลิตร/นาที/ตร.ม. ของหัวฉีดในพื้นที่ที่ปืนฉีดน้ำเข้าไม่ถึงตาม FSS 7/2.5.4 สองค่านี้บังเอิญเท่ากันแต่ทำหน้าที่คนละอย่าง อย่ารวมเป็นข้อเดียวกันในเอกสารสเปก

ข้อกำหนดที่มาพร้อมกันในมติชุดเดียวกัน: ตรวจจับ กล้องวงจรปิด และป้ายเรืองแสง

เจ้าของเรือที่วางแผนงบประมาณสำหรับการเข้าอู่รอบเดียวควรทราบว่า มติชุดนี้ไม่ได้เพิ่มเฉพาะระบบดับเพลิงบนดาดฟ้า แต่เพิ่มข้อกำหนดอีกหลายรายการที่ใช้ วันบังคับใช้ชุดเดียวกัน คือ 1 มกราคม 2026 สำหรับเรือใหม่ และการตรวจครั้งแรกตั้งแต่ 1 มกราคม 2028 สำหรับเรือลำเดิม การรวมงานเหล่านี้เข้าเป็นแพ็กเกจเดียวจึงประหยัดกว่าการทยอยทำ

ระบบตรวจจับเพลิงไหม้

• SOLAS II-2/20.4.1.1 กำหนดให้มีการตรวจจับ ทั้งควันและความร้อน ทั่วพื้นที่บรรทุกยานพาหนะ พื้นที่ประเภทพิเศษ และพื้นที่ ro-ro โดยรัฐเจ้าของธงอาจยอมรับ สายตรวจจับความร้อนแบบเส้น (linear heat detector) สำหรับหน้าที่ตรวจจับความร้อนได้
• ข้อ 20.4.1.6 นำข้อกำหนดเดียวกันนี้ไปใช้กับเรือโดยสารที่สร้างก่อน 1 มกราคม 2026 ด้วย
• ข้อ 20.4.3.1 กำหนดให้มีระบบตรวจตราเพลิงไหม้ (fire patrol) ที่มีประสิทธิภาพในพื้นที่ประเภทพิเศษ

ระยะห่างของอุปกรณ์ตรวจจับตาม FSS Code 9/2.4.2.2 ฉบับแก้ไข

สำหรับสายตรวจจับความร้อนแบบเส้น ตัวบทกำหนดให้วางห่างกันไม่เกิน 9.0 เมตร และห่างจากผนังกั้นไม่เกิน 4.5 เมตร และให้ทดสอบตามมาตรฐาน EN 54-22:2015 ร่วมกับ IEC 60092-504

ระบบกล้องวงจรปิดที่เล่นย้อนหลังได้

ข้อ SOLAS II-2/20.4.4 เป็นข้อใหม่ทั้งข้อ กำหนดให้มีระบบกล้องวงจรปิดที่เล่นภาพย้อนหลังได้ทันที ติดตั้งกล้องสูงพอที่จะมองข้ามยานพาหนะที่จอดเต็มพื้นที่ได้ และต้องเรียกดูภาพย้อนหลังได้จากสถานีควบคุมที่มีคนประจำตลอดเวลาหรือจากศูนย์ความปลอดภัย โดยเก็บภาพย้อนหลังได้

• ไม่น้อยกว่า 7 วัน สำหรับเรือที่สร้างตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2026
• ไม่น้อยกว่า 24 ชั่วโมง สำหรับเรือลำเดิม

ป้ายเรืองแสง

ข้อ SOLAS II-2/20.7 ซึ่งเป็นข้อใหม่ กำหนดให้ติดป้ายบอกเซกชันของระบบฉีดน้ำแบบติดตั้งประจำที่ด้วยวัสดุเรืองแสง (photoluminescent) สำหรับเรือต่อใหม่

ทั้งหมดนี้เกี่ยวพันกับความพร้อมของลูกเรือโดยตรง เพราะระบบที่ติดตั้งครบแต่ไม่มีใครกล้ากดใช้ในสามสิบวินาทีแรก ไม่ได้ให้ผลต่างจากการไม่มีระบบเลย การซ้อมและการฝึกจึงควรถูกวางแผนไปพร้อมกับการติดตั้ง — แนวทางหนึ่งที่ใช้ได้กับงานท่าเรือและงานทางทะเลอยู่ที่ การฝึกอบรมตอบโต้เหตุฉุกเฉินสำหรับท่าเรือและงานทางทะเล

สิ่งที่ต้องเขียนใน TOR เพื่อให้ข้อเสนอเปรียบเทียบกันได้

รายการต่อไปนี้เขียนขึ้นเพื่อให้ข้อเสนอจากผู้ขายหลายรายเปรียบเทียบกันได้จริง ปัญหาที่พบบ่อยที่สุดในงานลักษณะนี้ไม่ใช่ผู้ขายเสนอของไม่ดี แต่คือผู้ขายแต่ละรายตีความขอบเขตต่างกัน แล้วเจ้าของเรือเอาราคาที่คิดจากขอบเขตคนละแบบมาวางเทียบกัน

1. ระบุประเภทเรือและวันสร้างของเรือแต่ละลำอย่างชัดเจน พร้อมระบุว่าเรือลำนั้นอยู่ในบังคับของ FSS Code 7/2.5 เต็มชุด หรืออยู่ในบังคับของ SOLAS II-2/20.6.2.3 สำหรับเรือลำเดิม สองกรณีนี้ไม่ควรอยู่ในเอกสารประกวดราคาฉบับเดียวกันโดยไม่แยกส่วน
2. ระบุวันที่ต้องแล้วเสร็จโดยผูกกับปฏิทินการตรวจของเรือลำนั้น ไม่ใช่ผูกกับวันที่ 1 มกราคม 2028 ลอย ๆ
3. ระบุขอบเขตพื้นที่ป้องกันเป็นตัวเลขและเป็นแบบ ว่ารวมขอบเขตโครงสร้างส่วนบนภายในระยะ 8.0 เมตรหรือไม่ พร้อมแนบแบบที่ระบายสีพื้นที่ป้องกันไว้ชัดเจน นี่คือข้อที่ทำให้ราคาต่างกันมากที่สุด
4. ระบุอัตรารวมขั้นต่ำเป็นตัวเลข ที่คำนวณจากพื้นที่ป้องกันในข้อ 3 และระบุว่าเป็นค่ารวมของปืนฉีดน้ำทุกตัว ไม่ใช่ค่าต่อตัว
5. ระบุอัตราขั้นต่ำต่อปืนฉีดน้ำที่ 1,250 ลิตร/นาที และระบุว่าต้องพิสูจน์ ณ แรงดันใช้งานที่ออกแบบ ไม่ใช่ที่แรงดันสูงสุดของอุปกรณ์
6. เรียกเอกสารระยะยิงในสภาวะอากาศนิ่งจากรายงานการทดสอบของรุ่นและหัวฉีดที่เสนอ และระบุว่าจะใช้ค่านี้ตรวจกฎ 75 เปอร์เซ็นต์ ห้ามใช้ค่าจากเอกสารการตลาด
7. เรียกแบบผังการวางปืนฉีดน้ำพร้อมวงรัศมีการครอบคลุม ที่แสดงว่าจุดไกลสุดด้านหน้าของปืนฉีดน้ำแต่ละตัวไม่เกิน 75 เปอร์เซ็นต์ของระยะยิง และแสดงในสภาพที่จอดยานพาหนะเต็มความจุสูงสุด
8. ระบุพื้นที่ที่ปืนฉีดน้ำเข้าไม่ถึงและอัตราหัวฉีดที่ 5.0 ลิตร/นาที/ตร.ม. พร้อมระบุว่าหัวฉีดต้องออกแบบโดยคำนึงถึงสภาพอากาศ และตำแหน่งชุดควบคุมการปล่อยน้ำต้องเข้าถึงได้ขณะเกิดเพลิงไหม้
9. ระบุแหล่งจ่ายน้ำที่เลือก จากสามทางที่ตัวบทยอมรับ พร้อมระบุเงื่อนไขวาล์วแยกระบบ และกรณีโหลดที่ใช้หาขนาดปั๊ม รวมทั้งสายฉีดน้ำสองสาย หรือสี่สายถ้าดาดฟ้าจะบรรทุกสินค้าอันตราย
10. ระบุพื้นขั้นต่ำของแหล่งจ่ายน้ำ ว่าต้องไม่น้อยกว่าค่าที่ปืนฉีดน้ำตัวใหญ่ที่สุดต้องการ และไม่น้อยกว่าอัตราสำหรับเต็มความกว้างของดาดฟ้าคูณความยาว 40 เมตร
11. ระบุขนาดระบบระบายน้ำที่ 125 เปอร์เซ็นต์ ของความสามารถรวมของปืนฉีดน้ำบวกหัวฉีดสายส่งน้ำดับเพลิงตามจำนวนที่กำหนด และระบุว่างานดัดแปลงท่อระบายอยู่ในขอบเขตของใคร
12. ระบุการเสริมความแข็งแรงของโครงสร้างดาดฟ้าและฐานปืนฉีดน้ำ พร้อมระบุว่าแรงปฏิกิริยาขณะฉีดและน้ำหนักของท่อที่มีน้ำเต็มถูกคิดรวมแล้ว
13. ระบุวัสดุและชั้นการป้องกันการกัดกร่อน สำหรับบรรยากาศทะเลเขตร้อน และระบุช่วงอุณหภูมิใช้งานที่ต้องรับประกัน
14. เรียกใบรับรองที่ระบุขอบเขตชัดเจน ว่าครอบคลุมพื้นที่ประเภทใด ที่ระยะติดตั้งเท่าใด ที่ช่วงแรงดันใช้งานเท่าใด ห้ามรับใบรับรองที่ระบุเพียงชื่อผู้ผลิตหรือชื่อผลิตภัณฑ์กว้าง ๆ
15. ระบุขอบเขตงานตรวจจับ กล้องวงจรปิด และป้ายเรืองแสง ว่ารวมอยู่ในสัญญาเดียวกันหรือแยกสัญญา เพราะทั้งหมดใช้กำหนดเวลาชุดเดียวกัน
16. ระบุแผนการทดสอบส่งมอบและการอบรมลูกเรือ ว่าจะทดสอบด้วยน้ำจริงที่จุดใด วัดอะไร และใครเป็นผู้ลงนามรับรองผล
17. ระบุแผนอะไหล่และการบำรุงรักษาเป็นรายปี พร้อมระยะเวลาส่งมอบอะไหล่ที่รับประกัน เพราะเรือที่ติดตั้งแล้วแต่รออะไหล่หกเดือน คือเรือที่ไม่พร้อมตรวจ
18. ระบุว่าผู้เสนอราคาต้องส่งแบบให้สมาคมจัดประเภทเรือพิจารณา และรับผิดชอบการแก้ไขแบบตามความเห็นของสมาคมจัดประเภทเรือภายในราคาที่เสนอ

ขอบเขตงานฝั่งวิศวกรรมที่มักถูกรวมเข้าเป็นสัญญาเดียวกับงานติดตั้ง สามารถดูรายละเอียดได้ที่ บริการวิศวกรรมระบบดับเพลิงของสาธุ

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยที่สุดในเอกสารที่หมุนเวียนอยู่ในตลาด

รายการนี้รวบรวมจากการเทียบเอกสารเผยแพร่ในตลาดกับตัวบทฉบับจริงของมติทั้งสองฉบับ ทุกข้อด้านล่างเป็นข้อผิดพลาดที่พบได้จริงในเอกสารที่หมุนเวียนอยู่

1. สลับค่า 2.0 กับ 1,250 ข้อความที่แพร่หลายในเนื้อหาออนไลน์ระบุว่า “ปืนฉีดน้ำแต่ละตัวต้องจ่ายอย่างน้อย 2.0 ลิตร/นาที/ตร.ม. และอัตรารวมของทุกตัวต้องไม่น้อยกว่า 1,250 ลิตร/นาที” ซึ่ง กลับกันกับตัวบททั้งสองค่า ที่ถูกต้องคือ 2.0 ลิตร/นาที/ตร.ม. เป็นค่ารวม และ 1,250 ลิตร/นาที เป็นพื้นขั้นต่ำต่อปืนฉีดน้ำหนึ่งตัว
2. กฎจำนวนปืนฉีดน้ำตามความกว้างเรือที่ไม่มีอยู่จริง มีเนื้อหาที่อ้างว่า “เรือกว้างต่ำกว่า 30 เมตรต้องติดสองปืนฉีดน้ำ เรือกว้างตั้งแต่ 30 เมตรขึ้นไปต้องติดสี่ปืนฉีดน้ำ” ไม่มีข้อความลักษณะนี้ในทั้ง MSC.550(108) และ MSC.555(108) จำนวนปืนฉีดน้ำเป็นผลลัพธ์ของอัตรารวม 2.0 ลิตร/นาที/ตร.ม. เรขาคณิตตามกฎ 75 เปอร์เซ็นต์ และการครอบคลุมเต็มพื้นที่ ไม่ได้มาจากตารางใด
3. ใช้สเปกเรือใหม่กับเรือลำเดิม ตามที่อธิบายไว้ข้างต้น เรือลำเดิมอยู่ในบังคับของข้อ 20.6.2.3 เท่านั้น การเสนอสเปกเต็มชุดให้เจ้าของเรือลำเดิมเป็นการอ้างข้อกำหนดผิดประเภทเรือ
4. อ้างเฉพาะ MSC.550(108) ทั้งที่ตัวเลขทุกตัวอยู่ใน MSC.555(108) เอกสารที่อ้างฉบับเดียวจะไม่มีฐานตัวเลขให้ตรวจรับ
5. อ้าง “MSC.1/Circ.265” สำหรับพื้นที่ที่พักอาศัย ไม่พบเอกสาร IMO หมายเลขนี้ในดัชนีใด ๆ ข้อความนี้น่าจะเกิดจากการเปลี่ยนหมายเลข มติ ให้กลายเป็นหมายเลข circular เส้นทางที่ถูกต้องคือ Res. A.800(19) ซึ่งแก้ไขโดย Res. MSC.265(84) ร่วมกับ FSS Code บทที่ 8
6. เขียน “MSC.1/Circ.1165” ซึ่งผิดรูปแบบ เอกสารฉบับจริงออกก่อนที่ IMO จะแยกชุด circular ของ MSC จึงพิมพ์ว่า MSC/Circ.1165 ลงวันที่ 10 มิถุนายน 2005 มีเพียงเอกสารแก้ไขของมันเท่านั้นที่ใช้คำนำหน้า MSC.1
7. อ้าง MSC.1/Circ.1430 เปล่า ๆ โดยไม่ระบุฉบับแก้ไข ฉบับที่ใช้อยู่ปัจจุบันคือ Rev.3 ซึ่งรับรองในการประชุม MSC 107 เมื่อเดือนมิถุนายน 2023 และแก้ไขการใช้คำว่า free height การอ้างเลขเปล่าคือการอ้างฉบับปี 2012
8. อ้าง MSC.1/Circ.1430 กับดาดฟ้าเปิดโล่ง คำว่า weather deck ไม่ปรากฏในเอกสารฉบับนั้นเลย ขอบเขตของมันคือพื้นที่ ro-ro และพื้นที่ประเภทพิเศษตามคำนิยามใน SOLAS II-2/3 ซึ่งเป็นพื้นที่ปิดหรือกึ่งปิด ไม่ใช่ดาดฟ้าเปิดโล่ง
9. เล่ากรณี “สองเซกชันและหนึ่งปืนฉีดน้ำ” ผิดหน้าที่ ตามที่อธิบายไว้ข้างต้น มันเป็นกรณีโหลดสำหรับหาขนาดปั๊ม ไม่ใช่ข้อกำหนดว่าต้องติดตั้งอะไรในพื้นที่ ro-ro แบบเปิด
10. ลืมกฎ 125 เปอร์เซ็นต์ของระบบระบายน้ำ จนต้องกลับมาดัดแปลงท่อระบายและช่องระบายด้านข้างของเรือภายหลัง ซึ่งเป็นงานที่แพงกว่าและกินเวลาอู่มากกว่าการวางแผนไว้ตั้งแต่ต้น
11. ใช้ระยะยิงจากเอกสารการตลาดมาคำนวณกฎ 75 เปอร์เซ็นต์ แทนที่จะใช้ค่าจากรายงานการทดสอบของรุ่นและหัวฉีดที่เสนอ ที่แรงดันใช้งานที่ออกแบบไว้ ข้อนี้ทำให้จำนวนปืนฉีดน้ำผิดตั้งแต่ขั้นออกแบบแนวคิด
12. ตีความว่าใบรับรองใบเดียวใช้ได้ทุกพื้นที่ การรับรองผูกกับชุดหัวฉีด ระยะติดตั้ง ความสูง ช่วงแรงดัน และประเภทพื้นที่ ใบรับรองสำหรับห้องเครื่องไม่มีผลกับดาดฟ้าบรรทุกรถ
13. สรุปว่าสมาคมจัดประเภทเรือยังไม่ได้ออกแนวทางตีความ ในการตรวจสอบครั้งนี้ พบเอกสารจาก Lloyd’s Register, ABS, DNV, ClassNK, Korean Register และ Indian Register แต่ ไม่พบ เอกสารเฉพาะเรื่องจาก Bureau Veritas และ ไม่พบ Unified Interpretation ของ IACS สำหรับ SOLAS II-2/20.6.2 หรือ FSS 7/2.5 ซึ่งหมายความว่า “ยังไม่พบ” ไม่ใช่ “ไม่มี” การเขียนว่าไม่มีจึงเป็นการสรุปเกินหลักฐาน

ข้อกำหนดเรื่องน้ำยาโฟม PFOS เป็นคนละฉบับ อย่าสลับกัน

ปี 2026 มีข้อกำหนดของ IMO มากกว่าหนึ่งเรื่องที่ถึงกำหนดพร้อมกัน และสองเรื่องนี้ถูกสลับกันบ่อยมากในเอกสารภายในของเจ้าของเรือ ทั้งที่เป็นคนละฉบับ คนละหน้าที่ และคนละงบประมาณ

ทั้งสองเรื่องไม่ทดแทนกัน และไม่มีเรื่องใดทำให้อีกเรื่องหมดไป เรือลำหนึ่งอาจต้องทำทั้งสองอย่างในรอบเข้าอู่เดียวกัน แต่เป็นสองรายการงานที่แยกกันในเชิงเทคนิค เชิงเอกสาร และเชิงสัญญา ข้อผิดพลาดที่พบคือ การรวมทั้งสองเรื่องไว้ในรายการเดียวของแผนงบประมาณ แล้วประเมินราคาต่ำเกินจริงไปหนึ่งรายการ

หน้านี้ครอบคลุมเฉพาะเรื่องแรกเท่านั้น สำหรับเรื่องน้ำยาโฟมและกำหนดเวลาที่เกี่ยวข้อง มีรายละเอียดแยกไว้ต่างหากที่ มาตรการ IMO 2026 ห้ามใช้โฟม PFOS

นอกจากนี้ หัวข้อความปลอดภัยของงานท่าเรือและการเดินเรือโดยรวม ซึ่งเกี่ยวข้องกับการเฝ้าระวังและการตอบโต้เหตุก่อนที่ระบบดับเพลิงจะถูกเรียกใช้ อยู่ที่ ความปลอดภัยในงานท่าเรือและการเดินเรือ และภาพรวมของงานทั้งหมดอยู่ที่ โซลูชันทั้งหมดของสาธุ อินโนเวตีฟ

แหล่งอ้างอิงชั้นต้น

เนื้อหาทั้งหน้านี้อ้างอิงจากเอกสารต่อไปนี้ ผู้ที่ต้องใช้ตัวเลขไปทำงานจริงควรเปิดตัวบทฉบับเต็มประกอบเสมอ เพราะการสรุปย่อทุกรูปแบบย่อมมีการตัดทอน

เอกสารบังคับ

• Resolution MSC.550(108) — Amendments to chapters II-2 and V of the International Convention for the Safety of Life at Sea, 1974 รับรองเมื่อ 23 พฤษภาคม 2024 มีผลบังคับใช้ 1 มกราคม 2026 หัวข้อที่เกี่ยวข้องโดยตรง ได้แก่ SOLAS II-2/20.2.1.3, 20.4.1, 20.4.3, 20.4.4, 20.5.3, 20.6.1, 20.6.2 และ 20.7
• Resolution MSC.555(108) — Amendments to the International Code for Fire Safety Systems (FSS Code) รับรองเมื่อ 23 พฤษภาคม 2024 มีผลบังคับใช้ 1 มกราคม 2026 หัวข้อที่เกี่ยวข้องโดยตรงคือ FSS Code บทที่ 7 หัวข้อ 2.5 (ย่อหน้า 2.5.1 ถึง 2.5.6) และบทที่ 9 หัวข้อ 2.4.2.2
• SOLAS Consolidated Edition บทที่ II-2 ข้อ 3 สำหรับคำนิยาม weather deck (3.50), ro-ro passenger ship (3.42), open ro-ro spaces (3.35), vehicle spaces (3.49) และ closed vehicle spaces (3.13)

แนวทางการอนุมัติและการทดสอบ

• MSC/Circ.1165 ลงวันที่ 10 มิถุนายน 2005 Revised Guidelines for the Approval of Equivalent Water-Based Fire-Extinguishing Systems for Machinery Spaces and Cargo Pump-Rooms พร้อมเอกสารแก้ไข MSC.1/Circ.1237, MSC.1/Circ.1269 และ MSC.1/Circ.1386
• MSC.1/Circ.1387 ลงวันที่ 10 ธันวาคม 2010 Revised Guidelines for the Approval of Fixed Water-Based Local Application Fire-Fighting Systems for Use in Category A Machinery Spaces พร้อม Corr.1 ลงวันที่ 8 กันยายน 2022
• MSC.1/Circ.1430/Rev.3 รับรองในการประชุม MSC 107 เดือนมิถุนายน 2023 Revised Guidelines for the Design and Approval of Fixed Water-Based Fire-Fighting Systems for Ro-Ro Spaces and Special Category Spaces
• Resolution A.800(19) ซึ่งแก้ไขโดย Resolution MSC.265(84) รับรองเมื่อ 9 พฤษภาคม 2008 ร่วมกับ FSS Code บทที่ 8 สำหรับพื้นที่ที่พักอาศัย พื้นที่ส่วนกลาง และพื้นที่บริการ

เอกสารจากสมาคมจัดประเภทเรือที่ใช้ตรวจสอบซ้ำ

• Lloyd’s Register Class News 07/2026 SOLAS amendments — Fire Safety Requirements for ro-ro Passenger Ships ซึ่งระบุทั้งสองมติและระบุการแบ่งกลุ่มเรือใหม่กับเรือลำเดิมตรงกับตัวบท
• ABS Regulatory News Fire Safety Requirements for Ro-Ro Passenger and Cargo Ships ซึ่งจัดตารางแยกเรือโดยสารที่สร้างตั้งแต่ 1 มกราคม 2026, เรือโดยสารที่สร้างก่อนวันดังกล่าว และเรือสินค้าที่สร้างตั้งแต่ 1 มกราคม 2026 และแสดงตัวเลขทุกตัวใน FSS 7/2.5 ตรงกับตัวบท
• DNV สรุปผลการประชุม MSC 108 และ ClassNK รายงานสรุปเบื้องต้นของการประชุม MSC 108 รวมถึงเอกสารสรุปจาก Korean Register และ Indian Register

มาตรฐานอ้างอิงอื่น

• NFPA 750 สำหรับคำนิยามชั้นแรงดันของระบบละอองน้ำ
• EN 54-22:2015 และ IEC 60092-504 สำหรับการทดสอบสายตรวจจับความร้อนแบบเส้น ตามที่ FSS Code บทที่ 9 ฉบับแก้ไขอ้างถึง

สาธุ อินโนเวตีฟ กับงานระบบดับเพลิงดาดฟ้าเรือ Ro-Ro ในประเทศไทย

หน้านี้เป็นเอกสารอ้างอิงด้านข้อกำหนด ไม่ใช่หน้าสินค้า เราไม่ระบุยี่ห้อใดไว้ในหน้านี้ เพราะสิ่งที่ตัดสินว่าระบบผ่านหรือไม่ผ่านคือตัวบทและเอกสารรับรอง ไม่ใช่ชื่อผู้ผลิต

สิ่งที่เราทำ สาธุ อินโนเวตีฟ ทำงานฝั่งวิศวกรรมและการจัดหา ได้แก่ การอ่านข้อกำหนดให้ตรงฉบับ การแปลงข้อกำหนดเป็นสเปกที่ตรวจรับได้ การคำนวณจำนวนและตำแหน่งปืนฉีดน้ำจากระยะยิงที่ผู้ผลิตรับรอง การตรวจสอบเอกสารรับรองของผู้เสนอราคาว่าครอบคลุมรุ่นและการจัดชุดที่เสนอจริงหรือไม่ และการเขียนรายการตรวจสอบสำหรับวันทดสอบตรวจรับ

สิ่งที่เราไม่อ้าง เราไม่ได้เป็นผู้จัดจำหน่ายปืนฉีดน้ำดับเพลิงยี่ห้อใดสำหรับงานนี้ และไม่อ้างเช่นนั้น เมื่อผู้ผลิตรายใดส่งเอกสารรับรองและค่าระยะยิงที่ตรวจสอบได้มาให้ เราจะเผยแพร่ข้อมูลนั้นพร้อมระบุที่มา

ถ้าคุณกำลังเขียน TOR สำหรับดาดฟ้าเปิดโล่ง หรือกำลังประเมินว่าเรือลำเดิมของคุณต้องทำอะไรก่อนการตรวจครั้งแรก ปรึกษาวิศวกรของเรา พร้อมข้อมูลประเภทเรือ วันวางกระดูกงู ขนาดดาดฟ้า และผังที่มีอยู่

คำถามที่พบบ่อย

ข้อกำหนด IMO เรื่องระบบดับเพลิงบนดาดฟ้าเปิดโล่งที่บรรทุกรถ เริ่มบังคับใช้เมื่อใด

มติทั้งสองฉบับที่เกี่ยวข้อง คือ Resolution MSC.550(108) ซึ่งแก้ไข SOLAS บทที่ II-2 และ Resolution MSC.555(108) ซึ่งแก้ไข FSS Code รับรองในการประชุม MSC 108 เมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม 2024 และมีผลบังคับใช้พร้อมกันในวันที่ 1 มกราคม 2026 แต่วันบังคับใช้ของมติไม่เท่ากับวันที่เรือแต่ละลำต้องทำเสร็จ เรือโดยสารแบบ ro-ro ที่สร้างตั้งแต่ 1 มกราคม 2026 ต้องเป็นไปตามข้อกำหนดเต็มชุดตั้งแต่ต้น ส่วนเรือลำเดิมมีกำหนดของตัวเองคือไม่ช้ากว่าการตรวจครั้งแรกที่ถึงกำหนดตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2028

เรือของเราสร้างปี 2015 มีดาดฟ้าเปิดโล่งที่ใช้จอดรถ ต้องทำอะไรบ้าง และภายในเมื่อไร

เรือที่สร้างก่อน 1 มกราคม 2026 อยู่ในบังคับของ SOLAS II-2/20.6.2.3 เพียงข้อเดียว ซึ่งกำหนดสามเรื่องคือ ปืนฉีดน้ำต้องอยู่ในตำแหน่งที่ป้องกันยานพาหนะได้โดยไม่มีสิ่งกีดขวางเท่าที่ทำได้จริง ต้องเข้าถึงหรือควบคุมระยะไกลได้แม้เกิดเพลิงไหม้ในพื้นที่ป้องกัน และปืนฉีดน้ำแต่ละตัวต้องมีความสามารถไม่น้อยกว่า 1,250 ลิตร/นาที กำหนดเวลาคือไม่ช้ากว่าการตรวจครั้งแรกที่ถึงกำหนดตั้งแต่ 1 มกราคม 2028 ซึ่งผูกกับปฏิทินการตรวจของเรือลำนั้นโดยตรง สิ่งที่เรือลำเดิม ไม่ ถูกบังคับคือชุดตัวเลขเต็มใน FSS Code 7/2.5 เพราะหัวข้อนั้นระบุขอบเขตไว้เฉพาะเรือที่สร้างตั้งแต่ 1 มกราคม 2026 เท่านั้น

ค่า 2.0 ลิตร/นาที/ตร.ม. เป็นค่าต่อปืนฉีดน้ำหนึ่งตัว หรือเป็นค่ารวมของทั้งระบบ

เป็นค่ารวมของปืนฉีดน้ำทุกตัว ตัวบท FSS Code 7/2.5.2 เขียนว่า ความสามารถรวมของปืนฉีดน้ำแบบติดตั้งประจำที่ทั้งหมดต้องไม่น้อยกว่า 2.0 ลิตร/นาที ต่อตารางเมตรของพื้นที่ป้องกัน และไม่ว่ากรณีใด ปืนฉีดน้ำตัวใดตัวหนึ่งต้องจ่ายได้ไม่น้อยกว่า 1,250 ลิตร/นาที มีเนื้อหาที่เผยแพร่กันจำนวนหนึ่งที่สลับสองค่านี้กลับกัน คือบอกว่าปืนฉีดน้ำแต่ละตัวต้องได้ 2.0 ลิตร/นาที/ตร.ม. และค่ารวมต้องได้ 1,250 ลิตร/นาที ซึ่งไม่ถูกต้องและทำให้ขนาดระบบผิดไปทั้งชุด

ต้องติดตั้งปืนฉีดน้ำกี่ตัว มีตารางกำหนดจำนวนตามความกว้างของเรือหรือไม่

ไม่มีตารางเช่นนั้นในตัวบท ข้อความที่หมุนเวียนอยู่ว่า เรือกว้างต่ำกว่า 30 เมตรต้องติดสองตัว และเรือกว้างตั้งแต่ 30 เมตรขึ้นไปต้องติดสี่ตัว ไม่ปรากฏในทั้ง MSC.550(108) และ MSC.555(108) จำนวนปืนฉีดน้ำเป็นผลลัพธ์ของสามเงื่อนไขพร้อมกัน คือ อัตรารวม 2.0 ลิตร/นาที/ตร.ม. ของพื้นที่ป้องกัน เรขาคณิตตามกฎ 75 เปอร์เซ็นต์ของระยะยิง และการครอบคลุมพื้นที่ได้ครบโดยไม่มีสิ่งกีดขวางในสภาพที่บรรทุกรถเต็มความจุ จำนวนที่ใช้จริงคือค่าที่มากที่สุดในบรรดาสามเงื่อนไขนี้

กฎ 75 เปอร์เซ็นต์ของระยะยิง คำนวณอย่างไรให้ตรงกับตัวบท

ตัวบท FSS Code 7/2.5.3 ระบุว่า ระยะจากปืนฉีดน้ำถึงจุดไกลสุดของพื้นที่ป้องกันที่อยู่ด้านหน้าของปืนฉีดน้ำตัวนั้น ต้องไม่เกิน 75 เปอร์เซ็นต์ของระยะยิงของปืนฉีดน้ำในสภาวะอากาศนิ่ง จุดสำคัญคือคำว่า ด้านหน้าของปืนฉีดน้ำตัวนั้น ซึ่งทำให้กฎนี้เป็นกฎที่มีทิศทาง ไม่ใช่รัศมีวงกลมรอบตัวปืนฉีดน้ำ ค่าระยะยิงที่นำมาใช้ต้องมาจากรายงานการทดสอบจริงของรุ่นและหัวฉีดที่เสนอ ที่แรงดันใช้งานที่ออกแบบไว้ ไม่ใช่ค่าจากเอกสารการตลาด

ใช้เครื่องสูบน้ำดับเพลิงเดิมของเรือมาเลี้ยงปืนฉีดน้ำบนดาดฟ้าได้หรือไม่

ได้ ตัวบทยอมรับแหล่งจ่ายน้ำสามทางเท่าเทียมกัน คือท่อน้ำดับเพลิงหลักของเรือ เครื่องสูบน้ำที่ใช้กับระบบดับเพลิงด้วยน้ำแบบติดตั้งประจำที่ระบบอื่น หรือเครื่องสูบน้ำเฉพาะที่จ่ายน้ำทะเลอย่างต่อเนื่อง แต่ถ้าใช้เครื่องสูบน้ำดับเพลิงของเรือ ตัวบทบังคับสองเรื่อง คือต้องมีวาล์วที่แยกท่อน้ำดับเพลิงหลักออกจากปืนฉีดน้ำได้ เพื่อให้ทำงานแยกกันหรือพร้อมกันก็ได้ และความสามารถของเครื่องสูบน้ำต้องรองรับทั้งสองระบบพร้อมกัน โดยรวมสายฉีดน้ำสองสายที่แรงดันที่กำหนดเข้าไปด้วย และเพิ่มเป็นสี่สายถ้าดาดฟ้านั้นจะบรรทุกสินค้าอันตราย

ระบบละอองน้ำแรงดันต่ำใช้แทนปืนฉีดน้ำบนดาดฟ้าเปิดโล่งได้หรือไม่

ไม่ใช่การใช้แทนกัน และการเข้าใจผิดข้อนี้พบบ่อยมาก ตัวบท FSS Code 7/2.5 เรียกร้องปืนฉีดน้ำแบบติดตั้งประจำที่ที่มีอัตราการไหลและระยะยิงตามที่กำหนด สิ่งที่ต้องพิสูจน์ต่อสมาคมจัดประเภทเรือคือตัวเลขอัตราการไหล ระยะยิง และความสม่ำเสมอของการกระจายน้ำ ไม่ใช่ชื่อเทคโนโลยี ดาดฟ้าเปิดโล่งจึงเป็นงานของปืนฉีดน้ำ ส่วนเทคโนโลยีละอองน้ำแรงดันต่ำเหมาะกับพื้นที่ปิดและกึ่งปิดบนเรือลำเดียวกัน เช่น ห้องเครื่อง ดาดฟ้าบรรทุกรถแบบปิด และพื้นที่ที่พักอาศัย ซึ่งใช้เส้นทางการรับรองคนละเส้น นอกจากนี้ตัวบทยังกำหนดให้พื้นที่ที่ปืนฉีดน้ำเข้าไม่ถึงใช้หัวฉีดที่ 5.0 ลิตร/นาที/ตร.ม. โดยออกแบบให้คำนึงถึงสภาพอากาศ เพราะลมทำลายประสิทธิภาพของหยดน้ำที่เล็กเกินไป

MSC.1/Circ.1430 ใช้อ้างอิงกับดาดฟ้าเปิดโล่งได้หรือไม่

ไม่ได้ คำว่า weather deck ไม่ปรากฏในเอกสารฉบับนั้นเลย ขอบเขตของ MSC.1/Circ.1430 คือพื้นที่ ro-ro และพื้นที่ประเภทพิเศษตามคำนิยามใน SOLAS II-2/3 ซึ่งเป็นพื้นที่ปิดหรือกึ่งปิด ไม่ใช่ดาดฟ้าเปิดโล่ง เอกสารที่ใช้กับดาดฟ้าเปิดโล่งคือ SOLAS II-2/20.6.2 ตาม Res. MSC.550(108) ประกอบกับ FSS Code 7/2.5 ตาม Res. MSC.555(108) นอกจากนี้ถ้าจะอ้าง MSC.1/Circ.1430 สำหรับดาดฟ้าบรรทุกรถแบบปิด ต้องอ้างเป็น Rev.3 ซึ่งรับรองในการประชุม MSC 107 เมื่อมิถุนายน 2023 ไม่ใช่อ้างเลขเปล่าซึ่งหมายถึงฉบับปี 2012